Çöpçatan Timi

Toplu taşım kullanan çoğu zaman şikayetçi olan biri olsam da sanırım insanları sosyalleştirdiğini de kabul etmem gerekiyor. Her ne kadar daha otobüste tanıştığım biri olmasa da. Hele hele yeni otobüslerdeki şu birbirine bakan koltuklar bu işi körüklüyor.

İşte bende geçen aslında eski fakat koltuk tasarımı yeni bu otobüslerden birine bindim. Neyse ki milletimizin ters olan koltuklara alerjisi var da herkes ayakta iken kolayca oturdum. Şansıma ki yan tarafımda da "gençler otobüste yer vermiyor" tarzı bir teyze, onun karşısında da "vallaha haklısın, gençlik bozuldu" tarzı tasdikçi başka bir teyze oturuyordu.

İki teyze nasıl olduysa sohbet sırasında getirip konuyu evliliğe dayadılar. Ya toplumun garip dinamiklerinden yada evlendirme programlarının etkisinden olacak anında da ortak fikirlerini ortaya döktüler. Biz de otobüsün diğer sessiz yolcuları olarak dinledik.

Teyzelerin genel kanısı gençlerin artık evlenmediği yönünde. Sonradan otobüs halkı olarak öğrendik ki birinin 34 yaşında bekar kızı birininde 40 yaşına yakın bekar oğlu var. Bu 34 yaşındaki ablamızın daha önce talipleri (hemde doktormuş)(cidden doktormuş, hemde bu abla o zaman üniversite son sınıftaymış) olmuş. Ama istememiş. 40 yaşındaki abimizin ise çok anlamasak da bir rus davası olmuş.  Ama olayın boyutu nedir teyzemiz açıklamadı.

Neyse teyzeler, kadın programlarındaki kadrolu yorumcular gibi, bir süre gençleri çekiştirip, birbirlerine çocuklarından dert yandıktan sonra, olayı büyüterek kendi evliliklerini anlattılar. Meğerse ikisi de lise sonu bitirince evlenmişmiş. Çok ezilmişler.(Manevi anlamda) Zaten benim yanımda oturan teyzenin(bana göre sol) kocası öğretim görevlisi imiş. Ailesi de buna sormadan evlendirmiş teyzemizi. Bu yüzden oğluna evlen diye baskı yapmıyorlarmış. Karşısın da oturanın ise (doktor talipli ablanın annesi) en küçük kardeşi doktormuş. Televizyonlara çıkarmış. Ama ölmüş.Evleri de tripleksmiş. Teraslı evler deyince yerini herkes biliyormuş. Teyzelerde böyle terası ahşap kaplatmış. Bu arada abla hala bekarmış. Ama ailesi baskı yapıyormuş.

İşte olaylar böyle devam eder, teyzeler evlendirmek için adam ararken, yanımda oturan teyze bir tanıdıklarının oğlundan bahsetti. İyi çocukmuş. Elektrik elektonik mühendisi imiş.

Şansa bakın ki karşıda oturan teyzenin ise bu yaşlarda kızı olan tanıdığı varmış. Kız kamu yönetimi bitirmiş. Sağlık meslek lisesi mezunu imiş. Ama biraz mutasıpmış. Abdestli, namazlıymış. Ama modern giyiniyormuş.(Teyze burada bizim gibi giyiniyor dedi.)(Şöyle bir bakıp neresi modern diye kendime sordum.) Fakat yine evlendirme programlarından olacak ki bu modern giyimli kız güzellik uzmanı imiş. "Dükkan" açıyormuş.(Siz geri dönmeden ben yazayım. Sağlık meslek lisesi ve kamu yönetimi okumuştu.)(10 parmakta 10 marifet durumu)

Tabi bu bilgi yığını sonrasın da benim yanımda oturan artık oğlan tarafı diye etiketleyebileceğimiz teyze, "namazına karışmazlar, ama başı kapalı olursa almazlar" açıklamasıyla hepimizi aydınlattı. Aslında sesini biraz kısmıştı. Yani bir on kişi anca bu bilgiye sahip oldu.

Tabi bu çalışmalar yapıldıktan sonra nihayet teyzenin bir tanesi çantasından bir panter çevikliği ile kağıt kalem çıkartıp, telefon numarası adres gibi çeşitli bilgileri dikte ederek, oğlan tarafına sundu. Evlerine nasıl gidileceğini de tarif etti.(Mobil lisesinin önünde otobüsten inilip yukarı doğru yürünüyor. Terasevler deyince herkes bilir. Önünde koşu parkuru var. No:71)

Bu noktadan sonra zaten yapacak, ayarlayacak çok bir şey kalmadığından teyzeler birbirlerinin adını öğrendiler. Ben seni çok sevdim beyanatları ile güven tazelediler. Zaten bunca olay bir 15 dakika içerisinde oldu.

Neyse ki benim durağıma gelmiştik. Teyzeler en yakın bekar erkek konumundaki bana el atıp, otobüsteki biriyle nişanlamadan inmeyi başardım.


İşte bu olaydan sonra anladım. Türkiye'de neden boşanma oranı artıyor, Neden evlilikler daha mutsuz.

Ve bu olay üzerine bir kere daha fark ettim. Beynim ne kadar gereksiz bilgi ve olaylarla ağzına kadar dolu.