plastik kartların zaferi

Günümüz de plastik kartlar heryerde. Herhalde plastik karttan kastımın kredi kartı olduğu aşikar.

Zamanında bu kredi kartı borçlarından nice intiharlar oldu ülkemizde. Halaher meslektende kredi kartı borcu dünyaları aşmış insanlar var.

Peki nasıl kazandık bu alışkanlığı?

Aslına bakarsanız bu işin başına gidecek kadar yaşlı değilim. Ama yinede söyleyeceklerim var.

Benim gördüğüm kadarıyla ülkemizde kredi kartı ile sistematik olarak tanıştırılıyoruz. Kredi kartının bedava olduğunu zanneden bir nesil yetişiyor.

Evet inkar edemem. Benimde kredi kartım var. Ama çok şükür daha ödeyemeyeceğim borcum olmadı.

Şimdi diyeceksiniz bu konuyu nereden buldun. Anlatayım. Bugün açıköğretim bürosuna gittim. Öğrenci kartımı almak için. Fakat ne göreyim. Bana bir vakıfbank kartı verdiler.

İşte o an jeton düştü sanırım. Ne jetonu diyeceksiniz, onuda söyleyeyim. Plastik kartlara sistematik bağlanışımızın. Daha doğrusu bağlanmamızın sağlanmasının.

Son doğum günümde 20 yaşımı doldurdum. O günden bu güne de sanırım 6 aydan fazla oldu. Ve açıklıyorum: 4 banka ile ilişki içerisindeyim.

Üniversiteye başlayınca kendi isteğim ve annemin garantörlüğü ile bir kredi kartım oldu. Aslına bakarsanız üniversite temalı bir kartım oldu fakat banka sonradan o temayı kaldırdı. Herhalde düzenli ödemem örnek öğrenci yaptı beni.

Sonrasında devlet kredisi. Vereceğim bir hesaba para yatırmak varken devlet tuttu bir hesap daha açtı bana. Devlet bankasında. Buna iyi oldu dedim. Hani devlet bankası.

Birinci sınıfa başladım. Okulumuz aşırı güvenli ve teknoloji dostu ya. Turnikelerden içeri girmemiz ve okulda kullanmamız için kar verdi bize. Üzerinde resmim bile var. Hemde dıtlayan türden. Gerçi okul kapısında 1000 kere kullandıysam sevinsin kart.

Sona gelelim artık. Bu sene açıköğretime başvurdum. Bir tanede vakıfbank kartım oldu. Hiç içerisinde para veren yok ama kart veren bir sürü.

Tabi birde okulda öğrencilerin peşinden koşan ama benim daha kanmadığım banka personelleri var. Hatta ailemizin haberi olmayacağına da garanti veriyorlar. Acaba okul yönetimi buna nasıl izin verir die sorabilirsiniz. Söyleyeyim. Ben de bilmiyorum.

Sonuca gelirsek: 21 yaşımı bitirmeden 4 banka ile ticari birlikteliğim var. Bu annemin banka işlemlerinden bile fazla. Üstelik henüz maaş bile almıyorum. Eğer bir de başka bir bankadan maaş veren işim olursa yaşadım.

Memur ve işçi çocuğuyum. Ama doymayın plastik kartlarıma.
Yaşasın plastik kartlar!!

Not: Fotograf bir marketin kasasından. Pek sevmesem de telefon kameraları arada işe yarıyor.