10 üzerinde 6

Bir işletme de sizin gözünüze ne çarpar? Benimkine bir çok şey çarpıyor. Masalar, sandalyeler, duvarlar...

Bir işletme de o kadar çok şeye göz atıyorum ki, sanki kafamı sürekli sağa sola sallıyormuşum gibi geliyor. Bu durumda genelde lokantalarda oluyor. Sağa sola bakmaktan yemek yiyemiyorum. Gerçi her ne kadar mide sorunlarım nedeniyle dışarıda yemek yemekten kaçınsam da artık bu kaçamadığım bir özellik.

Aslında gözümün önüne gelenleri bir nevi toplam kalite yönetimi kapsamında değerlendirmeye çalışıyorum. Yani öyle sadece serviste, yemekte yada karşılamada kalite değil. Tüm birimlerde olmalı. Yani endüstri mühendisliği çıkmayacak şekilde damarlarımda.

Eğer yazının buraya kadar olan kısmında sıkıldıysanız çok normal karşılarım. Bende buraya kadar olan kısmı yazarken sıkıldım. Aman bardak temiz olmalı falan diye zırvalayacak sanıyorsanız hayır yapmayacağım. İzninizle bu işletmelerin sahiplerine sesleneceğim.

Şimdi ilk konu çalışma alanımız. Bazı yerlerde elinize gelen menü ufak bir roman kıvamında oluyor. Bence bir işletme tabelasında ne yazıyorsa onu yapmalı. Kebapçı diye girilen yerde, pide, lahmacun belki en önemlisi pizza yememeli. İnsan hangi işte iyi ise onu yapmalı.

Birde bir çok işletmeye baktığınız da gerçekten çok güzel tasarlanmış ortamlar görüyorsunuz. Kemerler, alçıpan duvarlar, resimler. Bilmem kaç yüz ışıktan oluşan aydınlatmalar. Her yer ışıl ışıl. Fakat ne yalan söyleyeyim 750 ampul arasından yanmayan bir taneyi görebiliyorum. Eğer masraf yapıp o sistemi kurduysanız ampulleri de yandığında değiştirin.

Bir çok lokantada gördüğüm bir başka rezillik ise masalara konulmuş masa numarasını gösteren plastik yada metal yazılar. Bu garson arkadaşlar servis yaparken fizik problemi mi çözüyor da bir işaret koymak gerekiyor. Diyelim ki 40 masanız 10 garsonunuz var. Adam başı 4 masa varken ezberlemek ne kadar zor olabilir. Bir zahmet daha akıllı çalışanlar tutun ve o numaraları kaldırın.

Yine muhtemelen yüksek miktarlar harcayarak boyattığınız duvarlara, diyanet işlerinin yırtmalı takvimlerini asmayın. Tamam Müslüman olmanızı anlayışla karşılıyorum, dini inancınız da beni hiç ilgilendirmez, ama yakışmıyor. Bu duruma babanızdan kalma müşteri velinimetimizdir yazısı da dahil.

Kılık kıyafet konusu ise ayrı bir problem. İşletmenin tüm çalışanları ya aynı yada görevlerine göre giyinmeli. Çoğu zaman kumaş pantolon ve gömlek en iyi tercih. Tabi işletmenin karakterine göre değişebilir de. Hani genç yoğunluklu bir kafeniz varsa serbest bırakmak en iyisi. Ama eğer elemanlarınızı belli kurallarda giydiriyorsanız, giyimlerine dikkat edin. Açıkçası gömleğinin kollarını katlamış bir garson rahatsız edici olabiliyor. Ayrıca gömleğin üzerine ceket giyilmesi de daha güzel oluyor.

Bir diğer belki de en önemli konu ise şüphesiz ödeme. Hesabı lütfen gelip masanın kenarında hesaplamayın. Hatta sakın ola ne vardı gibi bir soru sormayın. Bir şey yemedik diyesim geliyor çoğu zaman. Lütfen bunun için elde yazılmış adisyon fişi de kullanmayın. Daha hoş bir şeyler olsun. Ayrıca eski nesil defter kullanmayın çok hoş kutular var. Bir de kredi kartı kullanacağımız zaman şifremizi sormayın. Taşınabilir post makinesi alın.

Yemek bitince çay yada kahve önerin. Hadi sizi doyurduk gidin tarzı olmasın servisiniz. Sadece yemek değil, biraz serviste satın. Akşama kadar oturup çay içeceğimizden korkmayın.

Ayrıca kasanızın yanında türlü türlü defterler görmek istemiyoruz. Lastikleri de oraya buraya geçirmeyin. Çekmeceye koyun. Kolonyalı mendil falan ikram edin. Ama sakın kolonyalı mendillere reklam alıp maliyetten düşürmeyin. Reklamlı kolonyalı mendil yerine hiçbir şey almayı tercih ederim.

Gözünüz de müşterinin üzerinde olsun. Bir şey isteyeceğim zaman size işaret etmek zorunda kalmayayım. Yada göz göze gelmek için çaba sarfetmeyeyim. Tabi bunu yaparken de gözünüzü dikmeyin.

Belki diğer müşterileriniz önemsemez ama ben önemsiyorum. Ben yemek yerken masayı toplamayın. Hani geçerken şu boş kola kutusunu da alayım iş azalsın diye düşünmeyin.


Toparlama