iş aramak ve bulamamak

İnsan oğlu aramayı sever. Genelde de bulamaz. Hani hepimiz annemize herhangi bir eşyamızı sormuş, en son nereye koyduysan oradadır cevabını almışızdır. Zaten aradığınız nesneler de doğa kanunu hep en son baktığınız yerdedir.

Zaten arama motoru kavramı da buradan çıkmış. Artık araştırma bile yapmaya sıkılan insan olarak google’a aratıyoruz. Son yıllarda google hepimizin hayatında fırtınalar estiriyor. Oysa bir çoğumuz daha babalarımızın gazeteden aldığı meydan larousse’ın, kapağı bile açmamıştık. Şimdi ise merak ettiğimiz aradığımız şeyler, klasik reklam cümleleri gibi bir tık uzağımızda. Tabi bunun sonucu olarak da google’ın 66.4 milyar dolar marka değeri varmış. Şu an cebimdeki paranın 68,15 lira olduğunu düşünürsek hiç fena bir rakam değil bu.

Hayat boyu ıvır zıvır her şeyi aradığımız yetmiyormuş gibi bir de üniversiteyi bitirip iş arıyoruz, kendimize. İşte bu noktada en çok korktuğum şey anne tarzı cevaplar ve en son başvuracağım yerde olması.

Her ne kadar üniversite hayatının büyük yardımcısı olsa da google ne yazık ki iş bulma konusunda o kadar yetenekli değil gibi.(üniversite yardımları konusunda vikipediyi de hor görmemek lazım) Gerçi şu sayfa ile bir google çalışanı olma yolu var. Her ne kadar yabancı sitelerde google ile iş bul makaleleri olsa da google iş arama motoru henüz yok gibi. Zaten olsa kariyer.net, yenibiris.com falan anca kapıcı arar gibime geliyor. Malum Türk halkı adres çubuğu yerine bile google kullanır.

Açıkçası bu yazıyı yazma sebebim dün iş görüşmesine gitmiş olmam. Bu olay aslında zihnimdeki iş görüşmesi izlenimini yıktı dağıttı. Tabi beni işe almadılar ama yine de umut ışıkları yaktılar. Sanırım, eş, dost, aile ve çevrenin (hangi eş anlamadım ama) dediği gibi. Bunda da bir hayır var.

Hayır, hıyar falan kenara bırakıp iş görüşmesine geçersek 4 sene boyunca okulda dinlediğimiz özde değil sözde uzmanları yalancı çıkarttı. Hani zaten c.v. olayına karşı olduğumu daha önce belirtmiştim. (Sol üst köşedeki arama motoru size o konuda yardımcı olur.) Kapıdan girdiğim anda beni başvuru formu karşıladı. Kendimi cennette bulmuşum gibi geldi. Doktor yazısına taş çıkartan yazımla tüm sorulanları cevapladım. Ne kolaylık. Acaba c.v. ye şunu mu yazsam bunu mu yazsam derdi yok.

Yıllarca İK uzmanlarının dediği gibi gönderdiğim fotoğraflı elektronik c.v. (resimli pdf işte) ortalama denilen 5 saniyenin üzerine çıkmış gibiydi. Son anda gmail yerine canosayan.com mail adresi ile göndermem herhalde ilgi çekmişti ki, ben cidden kimse okuyor mu yoksa google analytics yalan mı söylüyor diye düşünürken, iş başvurusunda kısa da olsa blogumun ziyaretçilerinden bahsettik.
(Gökhan bey eğer okuyorsanız valla ümit saçtınız bloga. Hemen kısa bir bilgi vereyim olmazsa. Görüşme günü gerçekleşen ziyaret sayısı 23. Ortalama sayfa ziyaret sayısı 1.48. ortalama süre 1.21 dakika.)

Tabi bu blog bu da böyle bir anımdı karakterinde değil. En azından olmasın istiyorum. İş aramak ve bulamamak hepimizin derdi şu günlerde. Gerçi ben şimdiye kadar çok aramadım diyebilirim. Ama yinede bulamama miktarımın aramama miktarımdan daha fazla olduğunu düşünüyorum. Zaten dört sene boyunca kafama iş bulmanın zor olduğunu işleyen uzman(!) kişiler varken toplumda, kimse yardımcı olmuyor. Üniversite hayatı boyunca iş bulmanın zorluklarını anlatmaktan ders anlatmaya geçemeyen hocalarımız, zaten ders notlarını en son 20 yıl önce güncelleyenler.

Ne yazık ki Türk insanı işsiz olmayı kabullenmiş durumda. Gerçi bundan büyük oranda biraz tembel olmamızda rol oynamıyor değil. Lise mezunlarının masa başı işim olsun, emrimde 15 adam olsun tavrı, üniversite mezunlarının çok olması normal yaptı bu durumu bize. Zaten kaderci anlayışımızın meyvesi, polyanna öğretileri ile birleşince her işte bir hayır arar olduk. Tamam belki hayır vardır ama bu kadar da abartmamak gerekiyor sayın seyirciler.

Kimsenin iş bulamamasını örnek göstererek yapılan teselliler, daha mezun olalı ne oldu lafları ise eminim hiç bir işsize iyi gelmiyordur. Hani başkalarına geliyorsa da bana gelmiyor.

Bu ara işsizliğimi düşünürsek, biraz daha fazla yazı yazabilirim. Belki açlık, işsizlik, sıkıntı gibi konular bir sonraki görüşme de yardımcı bile olabilir. Zaten hiç olmadı yazıları kitap yapar satarım. Ama google job search hepimizin umut ışığı.