Yorgunluk

Genelde lise son sınıfta öğretmenlerin kullandığı bir kaç beylik cümle vardır. Hatta o kadar çok öğretmen kullanır ki acaba toplantı yapıp karar mı alıyorlar diye soruyor insan kendine.

“Hani derler ki bir üniversiteyi kazanın bu sıkıntıları unutacaksınız. Hatırlamayacaksınız. Rahat edeceksiniz.”

Benim zamanımda liselere giriş sınavına girmeden önce bizim hoca demiştiki bu sınav össden daha zor. Çok fazla aday var. bunu kazanın össyi kazanırsınız.
Bu iki cümleden çıkarttığım şu. Gelecek hep zor olacak.

Neyse liseye giriş bırakalım üzerinden çok zaman geçti. Göya üniversiteye çok sıkıntılar çekip kazandık. Sabah okula akşam dershaneye gittik. Falandı fistandı. Bir sürü bahane saydık. Şimdi geriye dönüp bakıyorumda yine olsun yine yaparım.

Dışarıdan çok renkli, özgür, harika gözüküyor olabilir. Ama görünüş aldatıcıdır. Üniversite müthiş falan değil. Hem de hiç değil. Hani küçüklerimin gözünü korkutmak olmasın. Sonra suç bana falan kalır. Ama üniversite tam bir işkence.

Son zamanda o kadar yorgunum ki anlatamam. Bir yandan ders çalışıp bir yandan ödev yapıp, bir yandan da derse girmek cidden yorucu. Hele bir de ayrıca yaptığınız faaliyetler varsa.

Örneğin bu gün boş günüm olmasına rağmen günün yarısını yinede evin dışında geçirdim. Sabahın yine 7 sinde kalktım. Onu bırakın yazın tatil bile yapmadım. Ve bu gidişle bu yazda yapmayacağım.

Bu yaznın biraz tatsız tuzsuz olduğunun farkındayım. Sınav dönemine girdiğimi haber vermek için yazıyorum. Muhtemelen bir süre cidden az görüşeceğiz. Hata ettim herhalde mühendis oplmaya kalkışmakla. Neyse beni özleyin.