Hepimiz süper olsak

Rüzgar gibi geçen bir dönemin ardından tam finallerin başlamasından bir gün önce yazıyorum bu yazıyı. Gerçi belki de bu cümlenin asıl önemi kullanmış olduğum zarf tümleci oldu ama önemli olan ikisi de değil.

Geçenlerde 8 saat karayip korsanları izleyip, (o sırada ses donanımının bir kısmına zarar verip) sonrasında matrix ve x-man serilerini izlemeye karar verince uyandım. Film izlerken biraz gerçeklerden kopuyorum. Hani şöyle oturup 3 saatlik bir kavramsal sanat filmi izlemeyeli neredeyse 20 yıl oluyor. 00′lı yılların son fırtınalar koparan romantik filmi, bir vampirin saçmalaması: twilight’ı bile anca komedi tadında izledim.

Şimdi “bize ne lan senin film zevkinden” diyebilirsiniz. Zaten size ne benim film zekimden. Benim söylemek istediğim son zamanların film ve dizilerinde ortaya çıkan süper kahraman macerası.

Yıllar öncede Robinson abimiz düşmüştü adaya. Sonra kurtuldu karısına çocuklarına falan döndü. Hatta yıllarca gereksiz anket soruları oldu ıssız adaya düşsen ne alırsın olayı. (Bak şimdiden söyleyeyim: gps, uydu telefonu, güneş pili.) Ama şimdiki adaya düşmeler bile değişti. Yok kötürümün iyileşmesi, yok siyah duman. Robinson abinin tek derdi yengenin aşk durumu idi.

Gerçi bu süper olaylar geçmişten geliyor. Süpermen daima neresinden çıkardığından emin olamadığımız pelerini ve mavi ve kırmızı içlikleri ile oradan buradan uçup, halkı kuş, uçak, sinek, mermi tartışmalarında bırakmadı mı? Örümcek adam kentlerin orasını burasını örümcek ağı ile bezemedi mi? Bütün bu adamlar bizim genç erkek çocuklarımızın önünde taytları ile gezinmedi mi? (şimdi anladınız dimi yemekteyiz kuşağını)

Son zamanlarda karşımıza çıkan bir diğer dizi ile herkesin biranda yeteneklendiğini görmedik mi? Hatta delikanlının biri onun bunun kafasının içine bakmadı mı?

İşte bütün bunlar bence başka bir yanımızı açığa vuruyor. Alfred Adler‘un da dediği gibi (hadi bana inanmıyorsun ama bak adam demiş kanıtlama tekniği) hepimizde bir aşağılık kompleksi var. Şimdi hiç yok demeyin. Mesela ben Wolverine gibi olsaydım diyorum. Oradan buradan demirler falan. (Gerçi x-ray den nasıl geçerdim bilmiyorum ama)

Egolarımız bu kadar süper kahraman isterken, hatta egonun bile süperi varken, keşke hepimiz süper olsak..