Kötü dizi çekim rehberi

Malumunuz son zamanda film çekmek işi biraz çetrefilleşti. Ya üç boyutlu filmler izliyoruz, yada dev dizler. Zaten üç boyutlu filmlerde perdeden bir şeyler fırlasın diye konuyu kaçırıyor.

Dizilere gelince bir kısım insanı kendini sevdirerek bir araya getiren, bir kısım insanı da ben izlemiyorum repliğinde bir araya getiren diziler var hayatımızda. Öyle bir durumdayız ki neredeyse %50′miz Lost’u izledi. Bunların %25′i de sayısal lotoda 4-8-15-16-23-42 oynadı. Tabi izlemeyenler neden izlemediye gelince. Ellerinde dizinin kopyası yoktu. yada geç geldi. Zaten ellerine geldiğinde de o kadar çok aşağılamışlardı ki izleyemediler.(yazık onlara)

Tabi artık sadece hollywood bir şeyler çekmiyor. Bizde nihayet kameranın karşısına geçiyoruz. Bakın. Galasına hiç bir film eleştirmeni çağırılmayan ama köşe yazarlarının cirit oynadığı bir filmimiz var. Adını vermeyeyim ama siz anlayın. Minare bitlis falan işte.

Konuyu dağıtmadan devam edersek; seksenlerin sonu, doksanların başında (90 civarı diyelim) tanıştı bünyelerimiz dizi ile. Mahallenin muhtarları ve süper baba ile büyüdü bir nesil. Fakat gelin ki ben süper babayı hiç izlemedim. İlkokulda Sema ile Şeyda müziğini sürekli flütle çalarak bıktırdılar beni. Ama ş,imdi bakıyorum da zaten dizi olayı türklere göre değil. Ama bu işe girişecekler için bir kaç öneri yazmazsam olmazdı. İşte buradalar.

• İlk önce mutlaka daha önce bir başka dizide beraber oynamış bir kadroyu seçin. Benzer kişilere benzer rol verin. Böylece çok fazla karakter imajı gerekmez. Hatta oyuncuların magazinsel aşk yaşamalarını sağlayın. Böylece siz hiç evlilik teması işlemeseniz de Türk halkı o kurguyu kafasında oluşturur. Zaten magazin aşkı ve düzeyli arkadaşlıklar olmazsa dizi tutmaz. Eksik kalır.
• Şunu sakın unutmayın. Dizide yan karakter diye bir şey yoktur. Mutlaka herkesin solo hikayeleri olmalı. Başrol, yardımcı kadın oyuncu gibi şeyler tamamen düzmecedir. Eğer ofis gösterdiğiniz bir sahne varsa ofis çaycısının en yakın arkadaşı bile kamerada tek başına görünmelidir. Böylece hem hiçbir oyuncu küsmemiş olur. Hem senaryo tıkanınca kaçacak yerler olur. Fena mı işte.
• Unutmayın. Her karakterin enteresan bir şeysi olmalı. Biri bağırmalı, biri hep aynı şeyi söylemeli. Hepsi kişisel gelişim okumalı ama hiçbiri gelişmemeli. Kişilikleri gelişmemiş, bir şeyleri aşamayan insanlar daha çok ilgi çeker. Hatta mümkünse oyuncularla özdeşleşmiş isimler, sıfatlar elde edin. Oyuncularda gerçek hayatta bu sıfatı sahiplensin.
• Önünüzde iki seçenek var. Ya bir adamı hep aynı rollerde oynatacaksınız. Ya da tam tersi. Mesala bir dizide mahallenin kötü kadını diğerinde tecavüz mağduru olsun. Bakın nokta aynı ama bakış açısı farklı. Zaten türkiye’de dizi çekiyorsanız içinde tecavüz olsun. Böylece feminist hareketin ilgisini çekebilirsiniz. Hatta siz cebinizi doldurmaya bakarken bir de sosyal farkındalık ödülü alırsınız.
• Çektiğiniz dizinin her bölümü bir birinin aynı olsun. Sadece mekan ve isimler değişse yeter. Hatta senaryoyu isimleri noktalı bırakarak yazın. Bir bölüm yazar beş sezon çekersiniz. Sonu tahmin edilemez olmasına gerek yok. Agatha Christie olmaya gerek yok. Katil her zaman uşak olabilir. Biz hiç aldırmayız.
• Romantik komedi iyidir. Türk halkı aşkını ilan edemez. Platonik aşk işlenmeden olmaz. Hatta eğer platonik aşık olunana kişi diğer madde ile birleşip bir de tecavüz mağduru olursa o dizinin sırtı yere gelmez. Bu arada platonik aşk kişisinin ufak salaklıkları da olmalı. Hatta aşkı bir tek aşık olduğu kişi anlamamalı. Yani böyle bir mal durum oluşsun.
• Aşk üçgenleri, dörtgenleri süperdir. Geometri bilgisi geliştirir.
• Bol bol çocuk oyuncunuz olsun. En az üç. Bir de aşık olsunlar bu çocuklar tamamdır. Bu durum pedafolik açıdan mutlaka ilgi çekecektir.
• Lisede edebiyatı serim düğüm çözüm diye öğrenmiş olabilirsiniz. Düğüm kısmı tamamen gereksizdir. Siz serin çözün. Hatta çözme işlemini diziyi bitirme noktasına gelince yaparsınız. Hem ola ki çözünce dizi biter. Siz sürekli serin. Olmadık duygular çıkartın.
• En önemli maddelerden biri. Karakter diye bir şey olmadığı gibi karakterin geçmişi diye bir şey de yoktur. Hani dizinin ortasında bir karakterin geçmişindeki sırrı öğrenmeye gerek yok. Başından verin siz. Sır gizem falan boş şeyler. Skandal severiz biz. Dedikodu severiz biz. Ne bileyim. Düz insanlar olsun dizidekiler. Derinliksiz sohbetler. Huş kahkahalar.
• Belki de en önemli madde sosyal mesaj. Temel kural iyilik yapan iyilik bulur. Kötü karakterler hep kaybetmeli, iyi karakterler hep kazanmalı. Sonuna kadar, dibine kadar. Dahası karakterleriniz sonuna kadar başkalarına yardım etmeli. Her şey insanlık için olmalı. Bölüm başına 5 sosyal mesaj vermeli. Hatta derneklere bağışlar, gönüllü çalışmalar olmadan olmaz. Nerede popüler kültür, nerede sosyal dayanışma orada dizi gelsin.
• Asla yanlış numara aranmaz dizilerde. Telefon sapığı yoktur. Mutlaka telefon kimin için ise telefonu o açar. Telefon bir elden diğerine geçmez. Bu kuralı sakın atlamayın.
• Televizyonda haberler hep siz açınca başlar. Tüh haberin başını kaçırdık anlayışı işlememeli. Ayrıca ihtiyaç olan haberin görünmesi önemli. Her ne kadar biz sürekli alt reklamlarla yaşasakta dizilerde olmasın bunlar. Orası hayal alemi. Yıkmayın insanların hayallerini. Reklam olmasın. Korsan cd varsa mutlaka karalayın. böylece biz daha çok para kazanır hep orjinal alırız.
• Her ne kadar dernek falan sevin desekte sakın ülke meselelerine bulaşmayın. Yada çok bulaşın.
• Soundtrack’a inanın. Ama müzik olmasın. Apaçık şarkı türkü olsun. Sözü olmayan şeyi sevmeyiz biz. Hem cep telefonlarımız iğrenç iğrenç çalamaz aksi halde. Böyle arkada falanda çalmasın. Doğru yerde girsin. Doğru yerde çıksın. O arada uzun bakışmalar olsun.
• Artık yavaş yavaş seks hayatı da izliyoruz dizilerde. Ama aslında yapmadılar diye de ima edin. Kafamız kızabilir. Reytingler düşebilir. Her ne kadar toplumda hayır diyenler çıksa da bilin ki bunlar iyi sinyaller. Ama bir tane yatak sahnesi yeter. Ön sevişme anlayışımız ise sadece bakınmaktır. Tren ve öküz ilişkisi yeter. İlk sahneden sonra bölüm bölüm ima edin ama göstermeyin.

Bu kadar konuştuktan sonra elinize yazıp, parmağınıza kurdele bağlayacağınız maddeye geldik.

Diziler sürreal olmalı. İçinde bizden en ufak bir kırıntı olmasın. Kendimizden en ufak parça bulamayalım. Mükemmel hayatlar, mükemmel dramlar izletin bize. Hiç bir eksiği olmayan süper kahramanlar olsun onlar. Biz sadece izleyelim. Kötü karaktere kızsak, iyi karakteri sevsek yeter bize.

Hatta kısaca şöyle söyleyeyim. İçinde ışık olsun, kamera olsun, ses olsun. Sanat olmasın.